Ileż to razy Mówisz sobie Żeby tak zdążyć

 

Ileż to razy

Mówisz sam sobie

Żeby tak zdążyć

Zdążyć  i ani 

Chwili spóźnienia

Pociąg i tego dnia

Nie poczeka 

Ani minuty

I po prostu i dzisiaj

Odjedzie także

Bez Ciebie

Odjechać później

Pociągiem następnym

Choćby do Małdyt

Albo do Szepietowa

To już nie to

I nie ten klimat

I nie to samopoczucie

Po prostu 

Nie będzie Ciebie

W określonym miejscu

W określonym czasie

I zaraz 

Znajdą się tacy którzy

Jakby tylko czekali 

Na ten moment

A bo z nim

To jest tak zawsze

I próżne mrzonki

By kiedykolwiek

Mogło być inaczej

Pociągi jadą po żelaznych szynach

I choć na stacjach

Są poczekalnie

To żaden pociąg

Nigdy ale to nigdy

Na Ciebie nie poczeka

Choć sam pociąg

Owszem spóźnić się może

Ale to już co innego

To prawie zawsze

Jest usprawiedliwione

Bo tak już jest

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef  Zieliński

03. 07. 2024