Podaruj mi Panie Kropelkę snu

 

Podaruj mi Panie

Kropelkę snu

A twardy sen będzie

Do świtu

Aż het het

Po nowy  słoneczny dzień

Do Nieboskłonu

I do Zenitu

 

Podaruj mi Panie

Kropelkę snu

Żebym do świtu

Zasnął kamieniem

Aż zbudzi mnie znowu

Zbudzony kur

Swym niezawodnym

Kuku rykuuuuuuu

 

Usiądzie na płocie

I w okno popatrzy

Zdumion że cały

Świat jeszcze śpi

I  pianie trzy razy

Jeszcze powtórzy

Aż zbudzą się wszyscy

I już nie będzie spał nikt

 

Podaruj mi Panie

Kropelkę snu

Dopokąd jeszcze

Noc długa i cicha

I dopokąd nocy

Nie zakłóca nic

Pozwól mi zażyć

Tej mocy snu

Z kryształowego

Nocnego kielicha

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

23. 11. 2025