Od Autora. Nasze Życie też ma swoje zasuszone liście.

 

Od Autora

Nasze Życie też ma swoje zasuszone liście.

Nasz Świat zmienia się szybciej niż za nim  podążamy. Jedni mówią, że lata przychodzą i odchodzą, a My zawsze w tym samym miejscu i każdy na swoim miejscu.  Starożytni postrzegali, że nie da się wejść dwa razy do  tej samej wody. Współcześni, jakże wielu coś gdzieś słyszało o tej trafnej sentencji, ale nie do końca, a kto nie usłyszy, ten zmyśli i przekręci czyniąc myśl wypaczoną, bowiem mówią: nie da się dwa razy wejść do tej samej rzeki. Czy  naprawdę nie da się dwa razy wejść do Wisły, Narwi, Bugu czy Sanu?!

Najwięcej Czasu mamy za sobą i  - za pozwoleniem Miłosiernego Wszechwładnego Boga, Pana Dziejów, Pana Wieków i Pana Całych Tysiącleci - może jeszcze ciągle  najwięcej Czasu mamy jednak  przed sobą -  to ów Czas Przeszły i Czas Przyszły.  Czas Teraźniejszy -  to ta symboliczna nitka. Jednocześnie filozof dopowiada, iż w tej nitce najwięcej mamy do zrobienia. Ona należy do nas dopotąd, dopokąd nie przeminie jej przysłowiowe Pięć Minut Naszego Trwania jako Nasze Teraz. Cyprian Kamil Norwid mawiał, że wczoraj, to także dzisiaj, tylko cokolwiek dalej. Święty Jan Paweł II przypominał wielokrotnie credo z wieży Kościoła Bazyliki p.w. Ofiarowania Najświętszej Maryi Pannie w Wadowicach: " Czas ucieka, wieczność czeka". Zaś na bramie Miasta Gdańska łacińska sentencja podaje: "Nec temere, nec temide", co w przekładzie na język polski znaczy: "Ani tchórzliwie, ani zuchwale". Wprawdzie sentencja odnosi się do wymiaru sprawiedliwości, ale także można ją odnieść do ars vitae czyli sztuki życia.  

Ważnym chyba jest jednak fakt, by to przemijanie naszych cennych i drogich wydarzeń, jakże ważnych w naszym życiu  - choć spróbować jakoś zatrzymać, niech zawsze będą żywe, dzisiejsze przynajmniej dotąd, dokąd jesteśmy na tym  Ziemskim Świecie - kontynuując Dzieło Naszej Życiowej Misji.

Moja podróż do Białegostoku, na Uroczystości Pierwszokomunijne Natalki, które odbyły się Tu i Teraz, w Kościele p.w. Św. Krzysztofa w dniu 12 maja A.D. 2024  - jest jednocześnie podróżą w czasie  do wielu kart z naszego żywota, które są już wspomnieniem i historią. Jakże bliskie są tu słowa piosenki Haliny Kunickiej „O Gwiazdo Miłości. Nie zagiń we mgle”…. Słowo, które było na Początku  - ma te możliwości, by było żywe mimo upływu czasu.

Mam nadzieję, że powstała książka p. t. "Pierwsza Komunia Święta - zawsze Pierwsza i Jedyna I w Twoim Życiu Natalko"  będzie chcianą i potrzebną, do której zawsze znajdzie się czas, by do niej zajrzeć…. Już sama jej obecność na półce  - niechże sprawia ów fakt, że jest  - zaświadczając  sobą, że jednak nie wszystko przeminęło. Nasze Życie też ma swoje zasuszone liście, którym bezpowrotnie przeminął ich czas na drzewie... . Ileż razy jednak wkładaliśmy je pomiędzy kartki w książce, by je zatrzymać, aby to nie były tylko… chwile, chwile.
A może jednak ów świat jest ciągle ten sam i taki sam, ale tylko My i Każdy z Nas zmienia się z każdym dniem, z każdym dniem zmierzając ku Absolutnej Doskonałości.

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

I zaczęło się tak kiedyś

 

I zaczęło się tak kiedyś

 

I na drogę wyszłaś kiedyś

Tak jak zawsze

By przed siebie

Dalej iść

A tu taka niespodzianka

Nagle staje

Tuż przed Tobą

Patron Twojej Drogi

Niezawodny Patron Krzyś

I już droga była inna

Zupełnie inna

I ta droga

Jest do dziś

I już trochę

Lat minęło

I już zawsze tylko My

I już tyle  jest historii

Tyle wspomnień i wydarzeń

I wiatr jeśli

To tylko w plecy

I już Nie Dwoje

A Już Czworo

A to już pełna

Polska Katolicka Rodzina

Silna Bogiem

Silna Wiarą

A i na obrzeżach

Wielkiego Miasta

Przytulna Pewna Przystań

Od lat Wymarzony Dom

 

I wspominasz sobie nieraz

Jak to wyszłaś na tę drogę

Nawet cienia

Nikt a nikt

A tu nagle

Tuż przed Tobą

Wyrósł Patron

Twojej Drogi

I Twój Patron

Twój Niezawodny Krzyś

 

I to było oczywiste

Tak  jak jest to

W arytmetyce

To owe przysłowiowe

Dwa i Dwa

Trwajcie trwajcie  i wytrwajcie

Na tej Drodze

Po długie długie

I coraz dłuższe dziesiątki

Swoich Najszczęśliwszych Lat

 

I Bóg jest rad

Gdy widzi Dom Szczęśliwy

I co dzień

Z radością przychyla

Przychyla swojego Nieba

I jakże bardzo bardzo pragnie

Ażeby był taki każdy dom

Ażeby był taki

Cały Świat

Aż po Próg Nieba 

Gdzie Tron Wieczystry

Ma Nasz Pan

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Archiwum Domowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

27. 05. 2024

Spis treści

 Spis treści

A bo u nas na Podlasiu

To tylko tak

 

A Obiad ów 

Pierwszokomunijny

 

Dokoła Twoich pierożków 

Anetko

Zawirował Mój

Caluteńki Świat

Ten Dom 

Na obrzeżach

Białegostoku

 Brat Roman i tym razem

Jakoś dogadał się

Ze Swoimi Pszczółkami

 

Rodzinne Koligacje

I Rodzinne Skoligacenia

 

Ten Dom  na obrzeżach

Miasta Białegostoku

Bo Krzyś to sokół
Bo Krzyś to orzeł

 

I  u Ciebie był  kiedyś

Ten Czas Decyzji

Tu w tym Mieście

W tym Mieście Białystok

 

Każdy z nas

Ma swoją misję

 

Może by tak 

Gdzieś wyskoczyć

Gwiazdo Zaranna

Tobie mówią Zorze

... i co nieco o sobie.

Tu w tym Mieście W tym Mieście Białystok

 

Tu w tym Mieście

W tym Mieście Białystok

Zawsze Siostro Alino 

Czułaś się u Siebie

Bo Białystok

To przez lata

Był Twój Gród

Tutaj szkoła

I tu była

Pierwsza praca

A i stancja

Pierwszy samodzielny kąt

I stąd także

Ta Połowa

Swego Świata

Aby powstać mógł

Także i Twój Pełny Świat

Dzisiaj które dziecko

Patrzy na to  Miasto

Mówi zawsze

Gdzie nie spojrzę

Tam jest Mojej Mamy Ślad

Tu w tym Mieście

To tak jakbym

Założyła Mojej Mamy buty

Tak obfite Lata Wspomnień

Nawet świeci

Tamto słońce

Nawet wieje

Tamten wiatr

I to Miasto

Takie duże

Tyle dzielnic

Tak zupełnie nowych jest

Jakże dumna byłaś zawsze

Że tak rośnie

I z tym Miastem

Także co dzień

Rosłaś też

Tutaj były

Twoje szlify zawodowe

Zawód szwaczka ekspedientka

A i bazar

Ów Białostocki Bazar

Dokąd przybywał na zakupy

Cały Posowiecki Wschód

 I zupełnie zupełnie

Własny fach

Calutki dzień

I tak codziennie

W swoim bazarowym sklepiku

Gdzie towaru było bez liku

Od Chin aż po Niemcy

W Twoim Mieście

I dziś świeci

Twoje słońce

Na ulicach

Jeszcze widać

Twoje ślady

Gdy wspominam

Twoje Miasto

Twoje Czasy

Przez ulice

Z Twoim pośpiechem

Biegnie Twój Wiosenny Wiatr

Wiatr radosny

Wiatr życzliwy

Pełen ciepła

Bo Białystok

To Twój przecież

Dom i Gród

Tu i szkoły

Tu i studia Twoich Dzieci

Aż po swój los

Po swój dom

Tu w tym Mieście

Tutaj Tobą

Każda Kropla Czasu

Tego Miasta

Bo gdzie spojrzeć

To tu wszędzie

Jesteś Ty

Uśmiechnięta urobiona

Z pracą potąd

Z tym wyzwaniem wobec siebie

By przed siebie dalej iść

Dziś z czwartego piętra

Hotelu Gołębiewski

Patrzę na ten

Twój rozrosły Gród Białystok

Jest niedziela

I majowy chłodny świt

I jak zawsze

I  dziś też zabiją dzwony

I przypomną

Jest niedziela

Na Mszę Świętą trzeba iść

I szli na Mszę

Alina  i Zygmunt

I Aneta i Marzena a i Asia

Podarować Panu Bogu

Ów los swój

A i ów dzień swój

A dziś 12 Maja A.D. 2024

To jest to Święto Szczególne

Dla Twojej Wnuczki Natalii

I dla jej Całego Rocznika

To osobiście sam Jezus Chrystus

W Twoim Mieście

W jej rodzinnej Parafii

Pod wezwaniem Św. Krzysztofa

Przygotował specjalny

Uroczysty Święty Stół

W Twoim Mieście

Jest kolejny rozdział

Twojego Rodzinnego Życia

I jak zawsze

I tu także gości Bóg

I tu także

Jesteś w każdym calu domu

I gdzie spojrzę

Wszędzie dalej

Jest Twój Klimat

I gdzie spojrzę

Wszędzie ów

Początek Twój

I najdroższa zawsze

Cząstka Twojego Miasta

Bo Białystok to jest przecież

Zawsze Twój Rodzinny Gród

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Archiwum Foto Miasta Białystok

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

21. 05. 2024