I zaczęło się tak kiedyś

 

I zaczęło się tak kiedyś

 

I na drogę wyszłaś kiedyś

Tak jak zawsze

By przed siebie

Dalej iść

A tu taka niespodzianka

Nagle staje

Tuż przed Tobą

Patron Twojej Drogi

Niezawodny Patron Krzyś

I już droga była inna

Zupełnie inna

I ta droga

Jest do dziś

I już trochę

Lat minęło

I już zawsze tylko My

I już tyle  jest historii

Tyle wspomnień i wydarzeń

I wiatr jeśli

To tylko w plecy

I już Nie Dwoje

A Już Czworo

A to już pełna

Polska Katolicka Rodzina

Silna Bogiem

Silna Wiarą

A i na obrzeżach

Wielkiego Miasta

Przytulna Pewna Przystań

Od lat Wymarzony Dom

 

I wspominasz sobie nieraz

Jak to wyszłaś na tę drogę

Nawet cienia

Nikt a nikt

A tu nagle

Tuż przed Tobą

Wyrósł Patron

Twojej Drogi

I Twój Patron

Twój Niezawodny Krzyś

 

I to było oczywiste

Tak  jak jest to

W arytmetyce

To owe przysłowiowe

Dwa i Dwa

Trwajcie trwajcie  i wytrwajcie

Na tej Drodze

Po długie długie

I coraz dłuższe dziesiątki

Swoich Najszczęśliwszych Lat

 

I Bóg jest rad

Gdy widzi Dom Szczęśliwy

I co dzień

Z radością przychyla

Przychyla swojego Nieba

I jakże bardzo bardzo pragnie

Ażeby był taki każdy dom

Ażeby był taki

Cały Świat

Aż po Próg Nieba 

Gdzie Tron Wieczystry

Ma Nasz Pan

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Archiwum Domowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

27. 05. 2024