A Ty Aniu przyszłaś w samą Pogodę dla Bogaczy

 

A Ty Aniu przyszłaś na ten Świat

W samą Pogodę dla Bogaczy

Tą pogodą byli 

Strasznie zachwyceni

I lekarze i położne 

I pielęgniarki

I mimo dyżuru

Byli wtedy 

Wpatrzeni tak mocno

W ekran telewizora

By na tę Pogodę dla Bogaczy

Popatrzeć jak najbardziej z bliska

Aż wejść do jej wnętrza

Choć pragnieniami swoimi

I daleko poza ich spojrzeniem

Przychodził na świat

Taki niesamowity człowiek

I na sali

Byłaś tylko Ty

I Twoja 

Niezawodna Mama

I dziś tak wiele

Pogody dla Bogaczy

Jakże daleko od człowieka

Od sumienia

Od Boga

I nieraz przekornie mówiłaś

Dawnymi czasy

Niechby garbaty

Aby bogaty

Czy dalej Aniu to są Twoje słowa

A jeśli nawet

To może li tylko

Odległe zamierzchłe rekwizyty

W tym teatrze codzienności

Którego już  nie ma

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

01.07.2022